अमेरिकन शास्त्रज्ञ ज्युलियस रॉबर्ट ओपनहायमर याच्या जीवनावर आधारित हा हॉलिवूड चित्रपट नुकताच जगभरात प्रदर्शित झाला. हॉलिवूड जगतात, आणि संभवतः जगभरात प्रख्यात असणाऱ्या ख्रिस्तोफर नोलन या दिग्दर्शकाने या चित्रपटाची धुरा सांभाळली आहे. पुलित्झर विजेते काई बर्ड व मार्टिन शेर्विन लिखित “अमेरिकन प्रोमेथियस: ट्रायम्फ ऍन्ड ट्रॅजेडी ऑफ जे रॉबर्ट ओपनहायमर” या चरित्र पुस्तकावर हा चित्रपट आधारित आहे. ओपनहायमरच्या मुख्य भूमिकेत हॉलिवूड चा सुप्रसिद्ध अभिनेता सिलियन मर्फी असून मॅट डेमन, रॉबर्ट डाऊनी ज्युनियर सारखे अनेक तगडे अभिनेते सुद्धा या सिनेमात आहेत.

दिग्दर्शक नोलन बद्दल

हॉलिवूड दिग्दर्शक ख्रिस्तोफर नोलन त्या तुरळक लोकांपैकी एक आहे जो चित्रपटाला व्यवसाय म्हणून पाहत असताना आपल्या प्रेक्षकांना उत्कृष्ट अनुभव कसा येईल याची पुरेपूर काळजी घेतो. असं करत असताना त्याचे चित्रपट इतके गुंतागुंतीचे आणि समजण्यास अवघड असतात की बरेच वेळा एकदा बघून भागत नाही. द प्रेस्टिज, बॅटमॅन ट्रायलॉजी, इन्सेप्शन, डंकर्क सारख्या सिनेमांमधून नेहमीच काहीतरी भन्नाट, अफलातून दाखवत असताना त्याच वेळी मानवी भावनांच्या कसोटीवर इतक्या सहजगत्या नोलन ने कथांची मांडणी केलेली आहे की क्लिष्ट विषय, अत्यंत गुंतागुंतीची व कधीच सरळ रेषेत न जाणारी कथा, संभवतः प्रत्येक वेळी विचारही केले नसतील असे कथानक असताना देखील प्रेक्षकांना नोलन ची चित्रपटातील दुनिया नवखी किंवा परकी वाटत नाही. इंटरस्टेलर तर आजही जगातील सर्वोत्कृष्ट चित्रपट म्हणावा इतका परफेक्ट आहे. यातील डंकर्क काही प्रमाणात अपवाद आहे कारण तो सत्य घटनेवर आधारित आहे.

ओपनहायमरच्या निमित्ताने प्रथमच नोलन ने चरित्रपट अर्थात बायोपिक बनवलाय. अरेखिय कथन अर्थात नॉन लिनियर स्टोरी टेलींगच्या त्याच्या खास शैलीची इथेही आपल्याला मेजवानी मिळते. शास्त्रज्ञ ओपनहायमर याने अण्वस्त्रांचा शोध लावून जगातील पहिली अण्वस्त्र चाचणी घडली त्या मॅनहॅटन प्रोजेक्ट ची धुरा सांभाळली. थोडक्यात पहिली अण्वस्त्र घडवणारा हाच तो शास्त्रज्ञ. कथेची पार्श्वभूमी इतकी मोठी आणि व्यापक आहे की तुम्हाला त्याचं वरवरचं ज्ञान हे केवळ वर्षानुवर्ष शाळा महाविद्यालयांपासून ते पार मित्रांसोबत रंगलेल्या गप्पाटप्पा मधून casually आलेलं असेल तर तुम्ही कथेला किमान समजू शकता.

ओपनहायमरच्या कथेमागची पार्श्वभूमी

जगाची तत्कालीन राजकीय, सामाजिक, वैचारिक परिस्थिती, विज्ञानाच्या, विशेषतः पदार्थ विज्ञान अर्थात फिजिक्सच्या रुंदावणाऱ्या कक्षा नवनवीन वैज्ञानिक शोध घडवून आणत होत्या. युरोप अमेरिकेत अनेक नावाजलेल्या वैज्ञानिकांची मांदियाळी अगदी रोज नवीन शोध लावल्यासारखी व्रतस्थ होती. यात निल्स बोर पासून ते हायजनबर्ग आणि रिचर्ड फाईनमन पासून ते प्रत्यक्ष आईन्स्टाईन पर्यंत अनेक जणांचं योगदान होतं.

याच विज्ञानाचा गैरवापर करून अण्वस्त्र बनवण्यासाठी पहिला प्रयत्न हिटलरने सुरू केला. हा काळ पहिल्या आणि दुसऱ्या महायुद्धाच्या बरोबर मधला. दुसऱ्या महायुद्धाच्या वादळापूर्वीची ही जणू शांतता होती. हिटलरच्या सर्वश्रुत राक्षसी वृत्तीमुळे जर्मनीतील काही शास्त्रज्ञांनी आईन्स्टाईनच्या मदतीने ही बातमी अमेरिकेचे तत्कालीन राष्ट्राध्यक्ष फ्रँकलिन रुझवेल्ट यांच्यापर्यंत पोचवली. रुझवेल्ट यांनी निर्णय घेतला की हिटलरच्या अगोदर अमेरिकेने अण्वस्त्र बनवायचे. हे सगळं प्रचंड गोपनीयता राखत करायचं, इतकी की ही गोष्ट राष्ट्राध्यक्ष, शास्त्रज्ञ, सैन्यदलातील उच्चपदस्थ अधिकारी सोडता कुणालाही माहित नव्हती, अगदी उपराष्ट्राध्यक्ष हॅरी ट्रुमन यांनाही. रुझवेल्ट यांच्या निधनानंतर जेव्हा ट्रुमन राष्ट्राध्यक्ष झाले तेव्हा त्यांना ही गोष्ट समजली.

हे होईपर्यंत शास्त्रज्ञ म्हणून ओपनहायमरचा कसा प्रवास राहिलाय हे चित्रपट पाहिल्यावर तुम्हा सर्वांना कळेलच. यात त्याच्यावर असणारा साम्यवादी विचारांचा प्रभाव, त्याचे अमेरिकन साम्यवादी नेत्यांसोबत असणारे संबंध, स्टॅलिन प्रणित सोव्हिएत रशियाची हेरगिरी या सर्व गोष्टी सुद्धा पार्श्वभूमी मध्ये थोड्याशा अवगत असणं गरजेचं आहे.

समीक्षा

आता येऊ चित्रपटावर. IMAX कॅमेऱ्याने शूट झालेला हा चित्रपट शक्यतो IMAX थिएटरलाच बघावा. महत्वाचं म्हणजे सिनेमात एकही CGI निर्मित सीन नाही. त्यामुळे अणुस्फोट घडतो ते दृश्य IMAX स्क्रीन वर न भूतो न भविष्यति असा अनुभव देऊन जातं. लुडविग गोरांसनचं पार्श्वसंगीत हादरवून सोडणारं, अंगावर काटा आणणारं, खुर्चीला खिळवून ठेवणारं आणि प्रसंगी रडवणारं सुद्धा आहे. यात सीलियन मर्फी, रॉबर्ट डाउनी ज्युनियर आणि फ्लॉरेन्स पुघ या तिघांचा अभिनय काळजाला भिडणारा आहे. सिलीयन मर्फी ने मुख्य भूमिका ऑस्कर जिंकण्याजोगी साकारली आहे. भावनांचे अनेक कंगोरे त्याने इतके चपखल साकारलेत की स्क्रीनवर सुरू असणाऱ्या संवादापेक्षा पात्राच्या मनात काय सुरु आहे त्याकडे आपण जास्त लक्ष देतो. फ्लॉरेन्स पुघ ने साकारलेली जीन टेटलॉक प्रसंगी रडवते सुद्धा.

चित्रपटाचं कथानक एकाच वेळी ओपनहायमरचा जीवन प्रवास, त्याचा भूतकाळ, अण्वस्त्र चाचणी नंतर त्याच्यावर राजकीय उद्देश्याने बसलेली चौकशी समिती, त्यानंतर भरलेला खटला आणि अण्वस्त्राचा शोध व चाचणी या व अशा अनेक आघाड्यांवर चालते. एक क्षणही विचलित न होता हा चित्रपट पाहावा लागतो.

चित्रपटातील संवाद हा आणखी महत्वाचा स्तंभ आहे ज्यावर हा सिनेमा अगदी सक्षमपणे उभा आहे. यातील एकूण एक डायलॉग येणाऱ्या काळात अगदी म्हणींसारखा वापरला जाईल यात शंका नाही.

महत्वाचे तीन सीन्स (Spoiler Alert)

चित्रपटातील तीन दृश्य खास प्रभाव सोडतात. पुढे वाचण्याच्या अगोदर, तुम्ही अद्याप चित्रपट पाहिला नसेल तर हा पॉइंट स्क्रोल डाऊन/स्किप करा कारण यात स्पॉइलर्स आहेत. पहिलं दृश्य म्हणजे ओपनहायमर आणि जीन मधील सुरुवातीचा संवाद ज्यात विचारधारेशी निष्ठा असणं आणि गुलामी असणं यात किती फरक असतो आणि वस्तुनिष्ठ आकलन करून स्वतंत्र विचार कसा करावा हे इतकं वेगळ्या ढंगात आणि इतक्या चपखलपणे मांडण्यात आलय की त्याचे एकाच वेळी अनेक अर्थ निघतात. एक सीन ज्यामध्ये हिरोशिमा आणि नागासाकी वर अणुबॉम्ब पडल्यानंतर ओपनहायमर भाषण देत असतो आणि एकाच वेळी भाषणात जहरी राष्ट्रवादी भाषेचा वापर करत असताना त्याला नजरेसमोर मात्र अणुस्फोट आणि त्याची भीषणता दिसत असते. एक आणखी सीन आहे जिथे राष्ट्राध्यक्ष ट्रुमनशी झालेल्या संवादात हिरोशिमा व नागासाकी बद्दल ओपनहायमर हळहळ व्यक्त करतो. तेव्हा ट्रुमनच्या बोलण्यातून राजसत्ता कशी शोध व निर्मितीच्या शक्तीचा गैरवापर करते हे आपल्याला दिसून येतं.

त्रुटी व चुका

असं नाही की चित्रपटात काही त्रुटी नाहीत. तीन तासांची अत्यंत लांबलचक मांडणी असल्याने डोळ्यांना क्षीण येऊ शकतो. ओपनहायमर यांचा संस्कृत व भगवद्गीतेचा गाढा अभ्यास होता. त्याचा संदर्भ देत असताना तो जीन सोबत होत असणाऱ्या सेक्स सीन मध्येच का दिला हे कळायला मार्ग नाही. मुळात दिग्दर्शक नोलन यांना भारताचं विलक्षण आकर्षण आहे, ते त्यांच्या अगोदरच्या चित्रपटांमधून  या-न-त्या प्रकारे दिसतं, जसं की टेनेट मध्ये दाखवलेलं मुंबई शहर आणि एक अत्यंत महत्वाचं भारतीय पात्र, इंटरस्टेलर मधील भारतीय वायुसेनेचं विमान, बॅटमॅन बिगिंस आणि द डार्क नाईट रायजेस मधील रास अल घुल च्या त्या कैदखाण्याचं जयपूर मध्ये झालेलं शूटिंग वगैरे. एकंदरच या माणसाला गीता हा हिंदूंचा धर्मग्रंथ आहे हे माहीत नसण्याचं कारण नाही, मग अशा सीन मध्ये दाखवून शंभर कोटी लोकांच्या धार्मिक भावनांचा अनादर नोलन ला करावासा वाटला असेल? नोलन डाव्या आणि भारताचा द्वेष करणाऱ्या अमेरिकी लोकांपैकी नक्कीच नसल्याने हे त्याने जाणीवपूर्वक केलं असेल असं वाटत तर नाही, परंतु या सीनला विचारपूर्वक लिहायला हवं होतं हे नक्की.

हा ओपनहायमर चित्रपट एकंदरच या शतकातील, नव्हे आजवरच्या सर्व चित्रपटांच्या इतिहासातील अत्यंत महत्त्वाचा व सर्वात उत्कृष्ट कलाकृतींपैकी एक असून, जमल्यास IMAX मध्येच हा सिनेमा बघावा. आमच्याकडून या चित्रपटास 4.5/5.

Warm Regards,

Dnyanesh Make The DPM

The post ओपनहायमर – काळजाला भिडणारा अणुस्फोट आणि बरंच काही appeared first on Words Of DPM.

एक जण येतो, त्याला आपण D म्हणुया. अनेक वर्ष केवळ मालिकांपुरता मर्यादित राहिलेला इतिहासाचा विषय मोठ्या पडद्यावर मार्वेल च्या धाटणीवर हा D युनिव्हर्स बनवून मांडायला लागतो. सुरुवातीच्या दोन चित्रपटांमधून यश म्हणावं तितकं आलं नसलं आणि बजेटही जेमतेमच असलं तरीही मांडणी, अभिनय, दिग्दर्शन उत्तमरीत्या सादर करून आणि विशेषतः इतिहासाचा सखोल अभ्यास करून हे चित्रपट बनवले असल्याने यात जान राहते, आणि प्रेक्षक त्याच्या तिसऱ्या चित्रपटाची आतुरतेने वाट पाहतात. कोरोना नंतर 2022 मध्ये तो चित्रपट येतो, बजेट आणि तांत्रिक बाबी अजूनही कमजोर असल्या तरी मागच्या दोन सिनेमांपेक्षा हा कैकपटीने अधिक चांगला निघतो व तुफान यशस्वी होतो.

दरम्यान हेच हेरून मराठीतला एक मोठा यशस्वी दिग्दर्शक, त्याला आपण P म्हणुया, मोठ्या बॅनरखाली असाच एक सिनेमा आणतो, जो तांत्रिकदृष्ट्या तर या तीन सिनेमांना पुरून उरतो, पण इतिहासाचा जो भक्तिमय अभ्यास त्या D ला दाखवता आला तो या P ला दाखवता आला नाही. तरीही, भरपूर “मास” आणि डायलॉग्ज चा मसाला ओतल्याने महत्वाचं म्हणजे कास्टिंग चांगलं केल्याने हाही सिनेमा चालतो.

त्या D ची एका मालिका बनवणाऱ्या दिग्दर्शकासोबत, याला आपण A म्हणुया, शाब्दिक चकमक होते आणि हा A खुन्नस मध्ये म्हणून की काय, बरोबर त्याच विषयावर सिनेमा बनवतो ज्याची घोषणा या D ने त्याच्या चौथ्या सिनेमात केलेली असते. A हा सिनेमा फक्त दोन तीन महिन्यात बनवून रिलीज करतो. सिनेमा आपटतो. दरम्यान या D ने सुद्धा काळ वेळ आणि संयम काहीही न पाळता तिसरा सिनेमा झाल्याच्या तीन महिन्यांचा आत चौथाही सिनेमा रिलीज केलेला असतो. एका मोठ्या दाक्षिणात्य सिनेमाच्या वादळात तो अत्यंत महत्वाचा असणारा चौथा सिनेमा सुद्धा कुठल्या कुठे हरवतो. हा चौथा सिनेमा तांत्रिकदृष्ट्या त्या तिसऱ्याच्याच जवळपास असल्याने तिसऱ्या सिनेमाला जे प्रेक्षकांनी भरभरून दिलं ते यांनी कुठं घातलं हा प्रश्न पडतो, पण मग त्यातला एक कलाकार म्हणतो की तिसरा व चौथा दोन्ही सिनेमे एकत्र बनून तयार होते. ठीक आहे, मान्य केलं, आता पाचव्या मध्ये तरी बजेट नीट लावतील अशी अपेक्षा.

या दरम्यान आणखी दोन तीन दिग्दर्शक याच विषयांवर असेच सिनेमे आणण्याचं जाहीर करतात. त्यातला एक तर कमालच करतो, चक्क एका माकडउड्या मारणाऱ्या हिंदी कलाकाराला महत्वाच्या भूमिकेत कास्ट करतो. दरम्यान D ने केलेल्या त्या सुपरहिट तिसऱ्या सिनेमाची तांत्रिकदृष्ट्या सक्षम मात्र ऐतिहासिकदृष्ट्या अत्यंत भिकार आवृत्ती दिवाळी मध्ये रिलीज होते. त्यात मुख्य भूमिकेत असलेला कलाकार त्या कॅरेक्टर ची तर आब घालतोच, स्वतःची सुद्धा घालतो. त्यावर राजकीय वाद सुद्धा होतात. सिनेमा मात्र दिवाळी मुळे हिट जातो.

आता या दोनचार सिनेमांचं यश पाहून अनेक दिग्दर्शक यात उड्या मारतात व याहीवर्षी असे सिनेमे यायला लागतात. मग कुठे घोगऱ्या गळ्याची गोरीपान नटी एका ऐतिहासिक मर्दानीची भूमिका करणार हे कळतं, कुठे D च्या पाचव्या सिनेमाचं शूटिंग तीन महिन्यात आटपल्याचं कळतं. कुठे P आणखी तीन सिनेमे त्या महत्वाच्या तगड्या कलाकाराला मुख्य भूमिकेत घेऊन करत असल्याची खबर मिळते तर कुठे A अजूनही स्वस्तातल्या मालिका आणि त्याच सेट व बजेट वर सिनेमा बनवत असल्याचं हलकं कानावर येतं.

तामिळनाडूच्या इतिहासात तब्बल दीड हजार वर्ष चोल घराण्याचं नाव येतं. 1950 च्या दशकात पाच कादंबऱ्या सुद्धा प्रकाशित होतात ज्यामध्ये इतिहास व कल्पकतेमधून तमिळ लोकांच्या मनामनात चोल घराणं अजरामर होतं. तेव्हाच यावर सिनेमा बनवण्याचं अनेकांचं स्वप्न होतं मात्र तरीही 64 हून अधिक वर्ष हे स्वप्न पूर्ण होत नाही. खुद्द मणिरत्नम, ज्याने शेवटी सिनेमा बनवला, त्यालाही अगोदर 3 वेळा अपयश येतं. पण जेव्हा मागच्या वर्षी त्याने पोंनियीन सेल्वन बनवला, केवळ तामिळनाडू मध्येच त्या सिनेमाने 400 कोटीचा धंदा केला. त्यांचे सर्व मोठे कलाकार व दिग्दर्शक अमेरिकेत ह्युस्टन ला झालेल्या त्या सिनेमाच्या ट्रेलर व म्युझिक लाँच ला हजर होते.

तो सिनेमा दोन भागांमध्ये बनला, बाहुबली ची कॉपी करण्याचा त्यांनी प्रयत्न सुद्धा केला नाही. उलट action scenes जमतील तेवढे रियलिस्टिक ठेवले त्यांनी. पहिला भाग जर सोनं असेल तर दुसरा भाग अगदी रत्नांची खाण निघाला. कलाकारांचा अभिनय इतका सुंदर की प्रत्यक्ष ते चोल घराण्याचे लोक आहेत की काय असा भास होऊ लागला. बारकावे इतके, की अगदी त्या राजकुमारीच्या अंगावरील दागिने सुद्धा खरे सोन्याचे वापरले त्यांनी. एवढंच नव्हे, तर त्या काळचे सांस्कृतिक धागे, त्या काळच्या लोकांचे उद्योग, आपसातील संबंध सुद्धा प्रचंड बारकाईने दाखवले गेले आहेत. तब्बल 500 कोटी बजेट मध्ये हे दोन सिनेमे त्यांनी बनवले. संपूर्ण तमिळ फिल्म इंडस्ट्री या एका प्रोजेक्ट पुढे एकवटली.

आपल्या इतिहासात काल्पनिक मिरची मसाला घालण्याची तसूभरही गरज नाही इतका रोमांचक इतिहास आहे. जवळजवळ 250 वर्षांच्या कालखंडात मराठ्यांचे पराक्रम सांगावे तेवढे कमी आहेत. कसलाही वाद न करता छ्त्रपती शिवाजी महाराज, छत्रपती संभाजी महाराज, महाराणी ताराराणी, बाळाजी विश्वनाथ, बाजीराव पेशवे, मल्हारराव होळकर, महादजी शिंदे, माणकोजी शिंदे ते थेट झाशीची राणी व छत्रपती शाहू महाराजांपर्यंत एक चांगली, बिग बजेट, तांत्रिकदृष्ट्या सक्षम, उत्तम अभिनित व दिग्दर्शित अशी चांगली Pan India चित्रपट मालिका आपल्याला बनवता येणार नाही का? की जनतेच्या भावनांशी खेळून चिल्लर गोळा करण्यातच आमचे दिग्दर्शक धन्य आहेत? सुबोध भावे आणि अक्षय कुमार सारख्यांना महाराजांच्या भूमिकेत दाखवून मराठी प्रेक्षकांच्या माथी कुठलं पाप मारताय? बजेटच्या बाबतीत विड्याला चुना फासून तेच ते प्रकार कुठवर बघायचे आम्ही? मालिकेत दाखवतात तशी पटकथा व सेट्स, पोट सुटलेले कलाकार महाराजांच्या भूमिकेत हे का सहन करावं आम्ही तिकिटाचे पैसे देऊन? मसालेदार बनवण्यासाठी अनैतिहासिक गोष्टी सिनेमात घुसवून थेटर मध्ये टाळ्या शिट्ट्या किती दिवस मिळतील? तुम्हाला जाणीव तरी आहे का की तुम्ही कुठला विषय हाताळताय? तुमच्यापेक्षा चांगलं तर पोवाडे आणि भारुडांमध्ये स्टोरीटेलिंग केलं जातं. तुमचे हे असले थोतांड सिनेमे बघण्यापेक्षा चौथीचं इतिहासाचं पुस्तक पुन्हा पुन्हा वाचून जास्त ज्ञान आणि मजा दोन्ही येईल. तुमच्या या मसालेदार चित्रपटांपेक्षा अंगावर रोमांच आणणारी व्याख्यानं जास्त चांगली आहेत. सुधरा रे मराठी दिग्दर्शकानो, नका मराठी प्रेक्षकाला गृहीत धरू, अन्यथा तुमचे चांगले सिनेमे सुद्धा चालणार नाहीत आणि नेहमीप्रमाणे त्याचं खापर तुम्ही प्रेक्षकांवर फोडाल आणि स्वतः हिंदी सिनेमात कुठे साईड रोल मिळतो का म्हणून प्रोड्युसर्सचे उंबरे झिजवाल.

Warm Regards,

Dnyanesh Make “The DPM”

The post ऐतिहासिक सिनेमांचं पेव! appeared first on Words Of DPM.

10. KGF – Chapter 2

The sequel of Kannada film industry’s all time blockbuster did not disappoint the fans. Instead, it was 4 times more successful than the first part. Despite being low case on story, KGF 2 won hearts by the unique Kannada style of storytelling. The background score by Ravi Basrur was solely responsible for audience being stuck to the seats in the theatre. Yash’s portrayal as Rockey was evolved. Raveena Tondon stole the show by portraying the antagonist Rimika Sen.

09. Sher Shivraj – Swari Afzal Khan

Released alongside KGF Chapter 2, this masterpiece of a movie was not as successful as its predecessor Pawankhind but still it managed to gather crowd for two weeks. The historic event of Afzhal Khan Vadh by Chhatrapati Shivaji Maharaj was brilliantly portrayed by Director Digpal Lanjekar in his fourth instalment of “Shivraj Ashtak” universe. This story was shown in series and dramas for many times before but this was THE PERFECT!. Minute details such as Afzal Khan’s signature statement written on his seal being played in the background, the diplomatic warfare between the lawyers of both Shivaji Maharaj and Afzal Khan, the smallest detail of Shivaji Maharaj’s multi dimensional strategy was so on point and subtle that only true history lovers would understand it. The best part was obviously the assassination scene but it was made best because of the “Ugra Veeram” background score by Devdutt Baji and Shantanu Pande. Chinmay Mandlekar’s portrayal of Shivaji Maharaj and Mukesh Rishi as Afzhal Khan were undoubtedly best castings I ever saw.

08. Pawankhind

The real heart wrenching thriller of legendary Battle of Pawankhind where 300 Maratha Soldiers fought bravely  against 10000 Adilshahi Soldiers and died. They died to protect Chhatrapati Shivaji Maharaj under the leadership of Maharaja’s one of the most valiant Military General Narveer Bajiprabhu Deshpande. Director Digpal Lanjekar filmed this story in a very limited budget but still in the best possible manner. Ajay Purkar’s portrayal of Bajiprabhu Deshpande was so realistic that it felt as if Bajiprabhu himself has shown up on screen. Chinmay Mandlekar’s role as Chhatrapati Shivaji Maharaj was absolutely flawless. The music by Devdutt Baji was good too. Overall, this film justified the legendary history of those 300 brave warriors and made a place in the heart of Maharashtrians.

07. Dr. Strange in the Multiverse of Madness

I’m not much of a Marvel fan but I was direly waiting for this movie since 2017. Dr. Strange is surely one of the most unique superheroes out there. After the death of Iron Man, Dr. Strange is the supreme avenger. Right from the grand visuals of multiverse to the chartbuster background score, Dr. Strange was indeed a treat to eyes.  Benedict Cumberbatch’s versatility was proved once again. Elizabeth Olsen took Wanda’s character to supremely next level effortlessly.

06. Ponniyan Selvan – Part 01

The combination of Maniratnam and A R Rahman is always hit material without a second thought. Mani Ratnam deserves a big salute to bring the story of one of the mightiest empires of Indian history on big screen. PS-01 is special because it makes North Indians aware of the great Chola Kingdom. PS-01 is unique in all aspects. Differing from Telugu way of storytelling, PS-01 shows realistic war sequences. It makes us believe that we are literally time traveling to the Cholan era. There is no second thought that the background score and music were splendid. In fact the music of movie is 50% of all the good it has. Aishwarya Roy’s portrayal of Nandini and Trisha Krishnan’s role as Kundavai were the best. The scene where these two characters face off on the palace staircase is enough to conclude this movie as an excellent masterpiece. There are debates whether the character of Aditha Karikalan was justified by Vikram’s portrayal of him as a devastated lover while in reality he was a ruthless warrior. We’ll leave it to the director to develop it more in PS-02. The post credit scene is such a cliffhanger and a hook for PS-02 and it provides the literal meaning of the movie as well. In my opinion, despite the movie being very good, PS-01 could have been India’s answer to Game of Thrones if it were a TV or OTT Series.

05. Karthikeya 2

This yet another masterpiece from Telugu film industry was one of the biggest surprises of 2022. The mystery thriller with a mixed theme of Spirituality, Mythology, History and Science was so adventurous, entertaining and eye-opening at the same time that I ended up loving this movie. Director Chandu Mondetti was successful in carrying the responsibility of a divine topic with purity, research and conviction. Nikhil Siddharth as protagonist Karthikeya is now a defined mystery thriller hero. Anupama Parameswaram did a fantastic job too. Anupam Kher in a cameo was a sixth gear propellant. Background score and music by Kal Bhairava couldn’t be better. The last song “Krishna Trance” made a very special impact.

04. Rocketry – The Nambi Effect

It’s our utter misfortune and shame that a veteran rocket scientist like Nambi Narayanan sacrificed a high paying NASA job for our country, risked his life amidst the Soviet Union’s fall to get the cryogenic engines and did many such great things which were considered simply impossible. ISRO is a renowned space organization today but the foundations stones of this organization were put by people like Nambi Narayanan against extremely negative odds. Still, the fruit he got for his extraordinary work was a sedition case, a false allegation of espionage, 3^rd degree torture, destruction of social image and family and a false honey trap case. He kept fighting for his justice. The Govt. Of India awarded him the Padma Bhushan award in 2019. Even after this, we did not know about him. Kudos to R Madhavan for bringing up his story on big screen and portraying it without any artistic liberty. On the other hand, the film was very sound on technical and other aspects too. The cinematography was outstanding for the short budget of ₹ 25 Crores. R Madhavan’s portrayal of Prof. Nambi Ji was excellent. The direction of this movie is a genius artpiece. This is a must watch movie for every Indian.

03. Kantara

Kannada industry’s yet another gem surprised us all with its unique story proudly carrying the cultural background of Kannada Tribes. The uniqueness in storytelling, the religious aspects of the Demigod concept were so beautifully crafted that you can easily relate with them. What makes this movie an absolute gem is its climax. If you have even smallest of the spiritual understanding, tears will roll down as you see the ending of movie. Rest assured, the movie managed to get splendid camera angles, excellent cinematography and of course, as this year will be remembered for, wonderful music and background score. You’re not human if “Varaha Roopam” song does not give you goosebumps.

02. The Kashmir Files

Around 5 lakh people were forced to leave their homes overnight, many were killed, many women were brutally gangraped and murdered. Their homes were encroached by their own neighbours. Their neighbours stayed silent and many participated in this heinous genocide. Forget about making a movie, this fact was suppressed for 30 years. Those Kashmiri Pandits were never given an opportunity even to express their grief, let alone be their justice. Besides, the so called intellectuals of this nation never cared for these people, nor did the politicians neither the journalists. Plus, speaking of this incidence will automatically make one an Islamophobe. Allegations will raise that you want to create communal divide. In such a scenario, Director Vivek Agnihotri decided to make this movie and this decision itself is commendable. Speaking of the movie, it was a befitting reply to all the propaganda that has been peddled to our throats all these years. Using their own tactics and brutally exposing the leftist propaganda, the movie progresses to be the most valiant warrior of truth. Pallavi Joshi, Anupam Kher, Mithun Chakraborty, Chinmay Mandlekar, Puneet Issar all were very good in their respective roles. The storytelling was non linear and nail biting. Overall, the movie made a revolution and this impact is enough to be called the second best movie of the year.

01.RRR – Rise, Roar, Revolt!

Writer K V Vijayendra Prasad, Director S S Rajamouli, The two leads N T Rama Rao Jr. and Ram Charan Teja and supporting actors Alia Bhatt, Ajay Devgn, Olivia Morris and many more, Music Director M M Keeravani and Visual Effects Supervisor V Srinivas Mohan deserve a grand salute for their collective effort which made RRR an unimaginable, Na Bhuto Na Bhavishyati kind of masterpiece.

As of now, nominated for Oscar for the best song “Naatu Naatu”, RRR has won millions of hearts before any award. RRR is very, very special and there are multiple reasons for that. Let’s dive deeper.

1.1 The Technical Aspects

Story, visuals, background score, music direction, VFX, camera angles, costume, art direction, screenplay, dialogues, casting, acting….you name it and everything is flawless in the movie. It’s literally the best, the world class material for almost every factor. Especially the background music and visuals of this movie are so marvelous that you never realise how magically it connects you with the movie and every character in the movie. Speaking of dialogues, director S S Rajamouli deserves a special Oscar to replace dialogues with non verbal communication between the protagonists in many cases. Their eyes speak louder than any dialogue and that’s exactly where the purpose of movie gets delivered. The emotions need no languages and anyone from any part of the world can relate with that. This defines the success of technical strength RRR has.

Music of this movie is on another level. The timings of the songs “Naatu Naatu” and “Komuram Bheemudo” were so apt that they uplift both the story and entertainment factor of this movie. The background score “Raamam Raghavam” is the best background score I have ever heard.

1.2 The Historic, Dharmik and Cultural Aspects

The story is a fiction designed on real freedom fighters Alluri Sitaram Raju and Komuram Bheem. For decades, the left leaning ecosystem of movie industry has used it as a tool to peddle the propaganda. Their “oppressor vs. oppressed” kind of storytelling is an age old audience grabbing tact and a validation standard. S S Rajamouli uses exactly this tool to counter their propaganda with a very indigenous thought process. It’s a true Indian story, in an Indian language and manner, presented to the world with best regards from India. Indian filmmakers have been blatantly copying western style and they failed to get their attention whereas Rajamouli brought entire US and Europe into theatres for his Indian movie.

The movie portrays the “Vande Mataram” flag earlier designed by the Indian freedom fighters. The movie salutes all the freedom heroes at the end of the movie one by one through the song Etthera Jenda.

Many so called intellectuals have taken offence at the flag, or at the fact that British were demonized in the movie. Well, this is the Indian story what we want to tell, not what they want to hear.

The characters from Ramayan and Mahabharat such as Hanuman, Lord Shriram, Bheem were shadowed on the characters very beautifully. The story runs inverse to the Ramayan story during climax and it was entertaining to see that.

The cultures of Hindus, Indian Muslims, Gond Tribe and the 20^th century Delhi were also effectively shown in the movie.

1.3 The Entertainment Aspect

The fight sequences and stunts shown in the movie are simply not practical but do you realise this, or even care for it while watching the movie? No. That’s the success of an excellent direction. The animal mayhem, public riots, emotions, one-on-one fight scenes, twists and turns and of course, blood ravaging background score and music, everything gives you pure entertainment for 3 hours. You stick to the chair and dare not to get up from it. Not once do you feel bored or stretched. You dance at “Naatu Naatu”, you laugh at comedy, you feel the vibes of Bheem at “Komuram Bheemudo” and you cheer the hell out at climax. That’s the entertainment value of the movie. It grabbed attention of audience not only from all across the India but in US, Europe, Japan, South Korea and Russia too. It is the first time when a truly Indian movie is getting appreciated and celebrated globally. That’s the might of RRR.

These are the endless reasons why RRR tops this list. RRR is probably the best Indian movie ever made.

These are the Top 10 movies of 2022. Let us know your Top 10 in the comments below.

Warm Regards,

Dnyanesh Make “The DPM”

The post Top 10 Movies of 2022 appeared first on Words Of DPM.

This is the feeling you get when you step out of the theatre after watching Christopher Nolan’s Tenet. I waited for this movie for more than one and a half years. I was excited when I heard the news in June 2019 that some scenes of Tenet were shot in Mumbai and that there’s an Indian actress, Dimple Kapadia, playing the role of an important character in the movie. I literally lost my patience when they released the trailer back in December 2019 and that the movie was supposed to be released on 17th July worldwide. The corona pandemic had this movie’s release postponed in India till 4th December. It’s quite obvious that this review may contain my bias, but I’ll best try not to be.

Talking about the story of the film, it’s very good, or is it actually very simple? The core theme of the story, the prevention of World War III, is a typical Hollywood thing, but make no mistake, the science fiction of ‘Time Inversion’ is used in a comprehensively stunning way. Mildly inspired by Interstellar, Nolan’s best ever performance till date, Tenet also unfolds in such a way that nothing in the movie feels illogical or unreasonable. The parameters of judgement for Nolan’s movie must be very high and that’s why I say, Tenet’s basic storyline is a little disappointment.

However, the sequencing of story is, as always, Nolan style, but not non-linear this time. It is more like an epic sage. I will not explain much about it here. You gotta watch it at the multiplex.

The acting by almost all the characters was absolutely wonderful. The protagonist John David Washington and the antagonist Kenneth Branagh were the best amongst all without any doubt. In a very important role, Indian actress Dimple Kapadia played a wonderful character of Priya Singh. All the other characters were absolutely flawless in their respective characters, especially Robert Pattinson in a supporting role.

Talking about the action sequences and special effects, Nolan never disappoints. The time inversion theory shows us that a person or any object can move reverse in time. Action sequences are so beautifully designed in this order that almost every scene, I repeat, every important scene either has a reverse chronological effect at the same time or has something to do with the reverse order sequences. The action of doing things in reverse order is very very tough to choreograph but all these scenes are choreographed, acted, shot and edited in a mind blowing way. This is first of its kind, yet unmatchable. No one can do it even remotely close to how Nolan did.

Everybody knows Nolan shows realistic scenes and is very less dependent on VFX. This time in Tenet, the scene of plane crashing in an airport museum was real. Yes, they literally crashed a whole damn real aircraft into a building. Al Qaeda, this is how and why one should crash a plane in a building. Given below is the photo of that scene. I’m not giving a spoiler, this scene is in the trailer itself.

Adding to the downsides of the movie, is the background music. As already mentioned here, the parameters must be very high for Nolan and thus, the background score was not as expected. The background scores of Inception and Interstellar set a benchmark. Tenet’s score is far behind that benchmark.

However it nowhere means that the background score wasn’t good. It was actually very good but not upto the mark. The sound effects, though, were incredible. Imagine a sequence in reverse, how’d a car engine sound when time moves back in reverse? It is very aptly worked on in Tenet. You’ll experience it only in theatre.

One thing for sure, the costume design was wonderful in the movie. The cinematography was also good. Overall the basic strongholds are kept at standard to make the movie a must-watch.

It seems Tenet 2.0 will come.

I strongly recommend you all to watch this movie only at theatres.

Ratings: 4.5/ 5

Warm Regards,

Dnyanesh Make “The DPM“

Due Credits :

Featured image : IMDB.com

Plane crash image : Hindustan Times

The post Tenet appeared first on Words Of DPM.